• یکشنبه ۱ مهر ماه، ۱۳۹۷ - ۰۹:۴۹
  • دسته بندی : اجتماعی
  • کد خبر : 977-514-5
  • خبرنگار : 49022
  • منبع خبر : ----

کارشناس توسعه منابع آب مطرح کرد

رابطه پرمعنی "افزایش جمعیت" و "پائین آمدن سطح آب زیرزمینی" در مازندران

یک کارشناس توسعه منابع آب گفت: میان افزایش جمعیت" و "پائین آمدن سطح آب زیرزمینی" در مازندران رابطه پرمعنایی وجود .دارد

اسماعیل طلوعی در گفت و گو با ایسنا مازندران با اشاره به اینکه مازندران دشت آبرفتی است که میان کوه، ساحل و دریا واقع شده و دارای سفره های آب زیرزمینی است، اظهار کرد: وجود چنین دشت هایی در غرب مازندران در نزدیکی‌های رامسر بسیار کمتر و هرچه به سوی شرق پیش می رود، بیشتر  می شود.

وی با بیان اینکه سفره های آب زیر زمینی به دو دلیل احداث سدهای ساخته شده و برداشت بی رویه آب پائین رفته است، تصریح کرد: با احداث سدها میزان فراوانی آب ذخیره می شود که منبع تغذیه آب های زیر زمینی بوده و بسیار تاثیر گذار است اما متاسفانه در احداث سدها حق‌آبه‌های پائین دست رعایت نمی شود.

*آب های زیر زمین و سطحی مکمل یکدیگرند

کارشناس توسعه منابع آب با اشاره به اینکه آب بهای سطحی و زیر زمینی مکمل یکدیگر است، خاطرنشان کرد: خلقت خداوند به گونه ای است که سال‌های "تر" می تواند از آب های سطحی تغذیه کند و در سال‌های خشک آن را به سیستم منابع آب منطقه پس دهد.

طلوعی، برداشت بی رویه آب در زمان های مختلف مانند برنج کاری به منظور تامین آب شالیزارها و حفر فراوان چاه، را از دیگر دلایل کاهش آب های زیر زمینی عنوان کرد و گفت: عدم رعایت استاندارد در حفر چاه موجب پایین رفتگی آب های زیر زمینی شده و همچنین آلودگی آثار مخربی از خود به جای گذاشته است.

این کارشناس در ادامه افزود: تمامی دشت های ساحلی می توانند تغذیه کننده دریا باشند اما به دلیل کاهش آب های زیر زمینی که باعث شوری آب می شوند دیگر قابلیت جبران ندارد و اگر بخواهیم تداخل آب دریا به سمت سفره های آب زیر زمینی کمتر شود، باید رودخانه ها را تغذیه کنیم که متاسفانه سال به سال به لحاظ برداشت بالادست از دبی رودخانه ها کم می شود.

*منابع آبی کفاف 60 میلیون نفر جمعیت را می دهد

وی منابع آب ایران را برای مصرف جمعیت 60 میلیون نفر کافی دانست و اظهار کرد: جمعیت بیش از انتظار موجب فشار و تخریب منابع می شود، بنابراین باید جمعیت مورد کنترل قرار گیرد هر چند همین جمعیت از نظر مکانی در توزیع نامناسب قرار دارند.

طلوعی گفت: در بعضی از نقاط تراکم جمعیت بسیار فشرده و در بعضی از مناطق بسیار کم است که خود موجب ایجاد فشار به منبع های آب های زیر زمینی می شود.

وی با اشاره به اینکه طبیعت دارای چرخش های خشکسالی و ترسالی است،اظهار کرد: استفاده بیش از حد منابع، گرم شدن کره زمین و آلودگی های جوی باعث می شود که خشکسالی ها کمتر یا بیشتر شود.

*استفاده 100 درصدی از مجموع آب های سطحی و زیر زمینی!

طلوعی با بیان اینکه برای استفاده نسل آینده از آب که منبع حیات بشر است باید در مصرف رعایت صورت گیرد، خاطرنشان کرد: بسیاری از کشورها اجازه 40 درصد برداشت از آب های زیرزمینی را دارند و این در حالی است که در ایران حدود 100 درصد از مجموع آب های سطحی و زیر زمینی مورد استفاده قرار می گیرد.

وی در ادامه با اشاره به طرح های فراوانی که برای تغذیه آب هایی زیر زمینی وجود دارد، تصریح کرد: باید برای تغذیه، از رودخانه هایی که در دشت مازندران وجود دارد استفاده و سفره های آب زیر زمینی را تغذیه کنند.

این کارشناس گفت: می توان با سدهای انحرافی و هدایت آب ها به مناطقی مانند دشت های آبرفتی و مکان هایی که خاک دانه درشت دارند تا بتواند به آب های زیر زمینی نفوذ بیشتری داشته باشد تغذیه انجام شود که این امر با ایجاد مخزن یک سد، حوضچه و یا آب بندان انجام شود.

*استفاده از آب های سطحی یا رودخانه ها برای آب بندان ها

وی استفاده از آب های سطحی یا رودخانه‌ها برای آب بندان‌ها را مهم ارزیابی و اظهار کرد: اگر قرار است طرح تغذیه مصنوعی انجام گیرد باید سیلی تعدیل و جریان کمتری وارد سیستم شود و از آن محل به آرامی و به حد ظرفیت تغذیه به آن سیستم رها شود که متاسفانه از تمام قطره های آب رودخانه ها استفاده می کنند و حتی صحبت انتقال آب دریای خزر به حوزه هایی چون تهران و سمنان و غیره نیز شده است.

طلوعی با اشاره به اینکه طرح تغذیه مصنوعی از نظر تئوری عملی بسیار خوب است، تصریح کرد: حداقل کاری که می توان انجام داد این است که با تغذیه آب های زیر زمینی، آن جبهه آب شوری که از دریا به سمت دشت می آید را پس زد تا منطقه وسیعی از دشت دارای آب های زیر زمینی سالم باشد اما متاسفانه برای تمام قطرات آب های زیر زمینی برنامه ریزی شده و از آن استفاده می کنند.

*عدم رعایت حق آبه زیست محیطی

طلوعی خاطرنشان کرد: با  ورود فاضلاب ها و شیره های ناشی از زباله، سم و کود به رودخانه ها، با یک نگاه متوجه می شویم که حداقل حق آبه زیست محیطی برای ماهی ها یا کنترل کیفی آب رعایت نمی شود.

وی افزود: حداقل کار برای رهایی از این امر، رها کردن دبی بیشتر به رودخانه ها برای رقیق کردن آب است تا از غلظت آن کاسته شود و کیفیت این آب بدتر نشود.

گفتگو از زینب تذکاری خبرنگار ایسنا مازندران


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: